🔴Grosso Pliatsikofication.19: Τα παίρνουν χοντρά τα funds στην υγεία και στην ασφάλιση, και η κυβέρνηση μας πουλά φύκια για μεταξωτές κορδέλες!
Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια «μικρογραφία» του ρεπορτάζ των δημοσιογράφων, Νώντα Χαλδούπη και Ντάνι Βέργου, που δημοσιεύθηκαν υπό τον τίτλο «Ιδιωτική υγεία: Χαράτσι 40% σε ασφαλισμένους, υπερκέρδη για τα funds» στην efsyn.gr (19-07-26). Μέσα από το ρεπορτάζ αυτό ουσιαστικά αναδεικνύεται εκείνο που λέει σε όλους τους τόνους η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) και με τις ανακοινώσεις της και μέσα από τη στήλη «Grosso Pliatsikofication» της ιστοσελίδας της (https://syntaxekpedeftikoi.blogspot.com/): ότι η υποβάθμιση και η ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, της υγείας και της πρόνοιας καλά κρατούν, καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ τις έχει μετατρέψει από θεμελιώδη κοινωνικά αγαθά σε εμπορεύματα, χρηματοοικονομικά προϊόντα και πεδία αχαλίνωτης επιχειρηματικής κερδοσκοπίας και κερδοφορίας.
Επιμέλεια: Γιώργης Χρήστου*
Η υποχρηματοδότηση του ΕΣΥ και της Δημόσιας Πρόνοιας έχει μετατρέψει την περίθαλψη από κατοχυρωμένο κοινωνικό δικαίωμα σε πανάκριβο εμπόρευμα. Ένα αδίστακτο επιχειρηματικό «πάρτι» εξελίσσεται στον χώρο της ιδιωτικής υγείας και ασφάλισης, την ίδια ώρα που οι δημόσιες δομές απαξιώνονται εσκεμμένα. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (2020-2024) αποτυπώνουν το μέγεθος της ταξικής λεηλασίας:
-Εκτίναξη της ιδιωτικής δαπάνης: Η ιδιωτική χρηματοδότηση υγείας αυξήθηκε κατά 33%, αγγίζοντας τα 8 δισ. ευρώ (αύξηση σχεδόν 2 δισ. ευρώ), με το 1/3 να κατευθύνεται απευθείας στα ταμεία των ιδιωτικών θεραπευτηρίων.
-Διογκωμένες ασφαλιστικές δαπάνες: Οι πληρωμές για ιδιωτικά ασφάλιστρα αυξήθηκαν κατά 44% (από 678 σε 975 εκατ. ευρώ).
-Τεράστια επιβάρυνση των λαϊκών νοικοκυριών: Μέσα σε μια πενταετία, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι πλήρωσαν 2,3 δισ. ευρώ περισσότερα από την άδεια τσέπη τους για να καλύψουν τα κενά από την υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση της Δημόσιας Υγείας και Ασφάλισης. Την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης της ΝΔ, δηλαδή, να στέλνει «πελάτες» στους κλινικάρχες και τις ασφαλιστικές.
Όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στο ρεπορτάζ, με την επισήμανση «ότι ένα μεγάλο ποσοστό των νοικοκυριών αντιμετωπίζει “καταστροφικές δαπάνες” για την υγεία, δηλαδή άμεσες πληρωμές που ξεπερνούν το 40% των συνολικών δαπανών ενός νοικοκυριού, αφού αφαιρεθούν οι δαπάνες κάλυψης βασικών αναγκών (διατροφή, στέγαση και λογαριασμοί υπηρεσιών κοινής ωφέλειας)»: «Ένα μεγάλο επιχειρηματικό πάρτι στον χώρο της ιδιωτικής υγείας και ασφάλισης έχει στηθεί από το 2020, μετά την κρίση της πανδημίας και με ισχυρά funds να αναλαμβάνουν δυναμική δράση στους δύο αυτούς τομείς».
Συνταξιούχοι «υπό διωγμό» και το «colpo grosso» με τον ΕΔΥ και τον «ανατοκισμό»
Ιδιαίτερα σκληρή είναι η πραγματικότητα για τους συνταξιούχους, οι οποίοι βιώνουν έναν ωμό οικονομικό εγκλωβισμό και διωγμό. Οι εταιρείες επιβάλλουν υπέρογκες αυξήσεις στα παλιά, «γενναιόδωρα» ισόβια συμβόλαια —που για τους ηλικιωμένους, κατά βάση συνταξιούχους, φτάνουν έως και το 30% φέτος, αγγίζοντας σωρευτικά το 40,4% την τριετία 2024-2026. Πίσω από αυτές τις αστρονομικές αυξήσεις, κρύβεται ένας μηχανισμός θεσμικής απάτης:
-Ο Ενιαίος Δείκτης Υγείας (ΕΔΥ) ως άλλοθι: Αντί να προστατευθούν οι ασφαλισμένοι, από το δείκτη του ΙΟΒΕ υπολογιζόταν η συχνότητα ζημιών και δινόταν στις εταιρείες το τέλειο πρόσχημα για οριζόντιες αναπροσαρμογές (115% αύξηση στο καθαρό κόστος αποζημιώσεων σε 12 χρόνια). Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο νέος δείκτης ΕΔΥ, που «τιμωρεί» την ηλικία με αυξήσεις 7,23% (έναντι 1,76% χωρίς την επίδραση της ηλικίας).
-Η παγίδα του ανατοκισμού: Η σωρευτική επιβάρυνση προέκυψε επειδή κάθε νέα αύξηση υπολογιζόταν πάνω στο ήδη διογκωμένο ασφάλιστρο του προηγούμενου έτους.
-Eυρωπαϊκό χάσμα προστασίας: Στη Γερμανία και την Αυστρία, η νομοθεσία επιβάλλει τη δημιουργία αποθεματικών γήρανσης από τις πρώτες δεκαετίες ώστε στην τρίτη ηλικία το ασφάλιστρο να αυξάνεται μόνο βάσει του γενικού πληθωρισμού υγείας. Στην Ελλάδα, όμως, οι ασφαλιστικές επιβάλλουν εξοντωτικά «καπέλα» λόγω ηλικίας, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδος παρακολουθεί αμέτοχη τη μετατροπή των τεχνικών αποθεματικών σε αθέμιτα εταιρικά κέρδη.
-Διωγμός των συνταξιούχων: Οι ασφαλιστικές επιβάλλουν αυξήσεις έως και 30% φέτος στους ηλικιωμένους για να τους εξωθήσουν στην ακύρωση των ισόβιων συμβολαίων τους. Έτσι, απαλλάσσονται από «ζημιογόνα» προγράμματα (όπου το μέσο ετήσιο κόστος είναι 950€) και αποδεσμεύουν τα υποχρεωτικά «τεχνικά αποθεματικά γήρανσης» (Solvency II) για να τα ρίξουν σε κερδοφόρες επενδύσεις.Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι ασφαλισμένοι με ισόβια συμβόλαια μειώθηκαν κατά 31.819 άτομα μεταξύ 2022 και 2024 (και από 711.000 το 2011 σε μόλις 240.000 το 2024).
«Πίσω από τις ιλιγγιώδεις αυξήσεις (στα ιδιωτικά ασφαλιστήρια)», σημειώνεται στο ρεπορτάζ, «στα ισόβια προγράμματα, οι οποίες για τους ηλικιωμένους αναφέρθηκε ότι φέτος από ορισμένες εταιρείες φτάνουν και το 30%, κρύβεται μια εταιρική στρατηγική απομάκρυνσης ασφαλισμένων αυτής της κατηγορίας για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη. Τα παλιά, “γενναιόδωρα” ισόβια συμβόλαια θεωρούνται πλέον από τις εταιρείες ως οικονομική “πληγή”. Οι αρχικοί υπολογισμοί κόστους των προηγούμενων δεκαετιών αποδείχθηκαν εσφαλμένοι, αλλά οι εταιρείες προσπαθούν να μεταφέρουν το κόστος στους ασφαλισμένους αντί να το αναλάβουν οι ίδιες... Για να απαλλαγούν από αυτό το βάρος, οι ασφαλιστικές “φορτώνουν” με δυσβάσταχτα ασφάλιστρα τους μεγαλύτερους σε ηλικία ασφαλισμένους, εξωθώντας τους σε διακοπή συμβολαίου... όταν μάλιστα τα βασικά εισοδήματα των περισσότερων ασφαλισμένων με ισόβια συμβόλαια είναι συντάξεις»΄.
«Προκλητή ζήτηση», επέλαση και μυθικά κέρδη των funds
Όσο η Δημόσια Υγεία εσκεμμένα απαξιώνεται, ο ιδιωτικός τομέας μετατρέπεται σε «Ελντοράντο» για τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια, τα οποία εφευρίσκουν συνεχώς νέες μεθόδους για να αφαιμάξουν και να εξαπατήσουν τους ασφαλισμένους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το φαινόμενο της «προκλητής ζήτησης», που αναφέρει το ρεπορτάζ της efsyn.gr. Πρόκεται για την τεχνητή δημιουργία ιατρικών πράξεων, εξετάσεων και χειρουργείων από γιατρούς, κλινικές και διαγνωστικά κέντρα, που εκμεταλλεύονται την άγνοια και την αγωνία των ασθενών, με μοναδικό σκοπό το δικό τους οικονομικό κέρδος.
Η Ελλάδα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ανισορροπία στην Ε.Ε. σε γιατρούς (6,6/1.000 κατοίκους έναντι 4,2 του μέσου όρου), όπου η αύξηση των γιατρών κατά 10% επιφέρει αύξηση της κατανάλωσης ιατρικών υπηρεσιών κατά 1% και των χειρουργείων κατά 3%. Σε αυτό το τοπίο, τα διεθνή funds καταγράφουν αστρονομικές αποδόσεις:
-CVC Capital Partners: Έστησε τον όμιλο HHG αποκτώντας τα μεγαλύτερα νοσοκομεία (Υγεία, Metropolitan, Ιασώ General, Μητέρα, Λητώ, Creta Interclinic) και παράλληλα εξαγόρασε το 90,01% της Εθνικής Ασφαλιστικής. Έγινε έτσι «ταυτόχρονα ο μεγαλύτερος πάροχος υγείας και ο μεγαλύτερος πληρωτής». Το 2025 αποκόμισε μυθικά υπερκέρδη πωλώντας το 60% του HHG (αποτίμηση 1,33 δισ. ευρώ) και το ποσοστό της Εθνικής Ασφαλιστικής (αντλώντας συνολικά πάνω από 1,3 δισ. ευρώ).
-Ασφυκτικό ολιγοπώλιο στην περίθαλψη: Άλλα funds, όπως η Blantyre (Ερρίκος Ντυνάν, Euromedica - όμιλος ΗΜΙΘΕΑ) και η Oaktree (IASO), εξαγόρασαν μεγάλες μονάδες. Πλέον, 4 παίκτες ελέγχουν το 90% των μαιευτικών κλινικών και μόλις 3 όμιλοι ελέγχουν το 57% του συνολικού κύκλου εργασιών της ιδιωτικής υγείας.
Όπως τονίζεται στο ρεπορτάζ, «ο νέος χάρτης της αγοράς ιδιωτικής υγείας δεν έχει σήμερα την παραμικρή σχέση με τον κατακερματισμό τού όχι πολύ μακρινού παρελθόντος. Η αγορά χαρακτηρίζεται από αυξημένο βαθμό συγκέντρωσης, καθώς τρεις μεγάλοι όμιλοι (HHG, Ιατρικό Αθηνών, ΙΑΣΩ) ελέγχουν το 57% του συνολικού κύκλου εργασιών των νοσοκομειακών παρόχων σε όλη τη χώρα. Ειδικά οι δύο μεγαλύτεροι όμιλοι (HHG και Ιατρικό) ελέγχουν σχεδόν τη μισή αγορά (47%)».
Ο λογαριασμός στους ασθενείς
Η σκόπιμη υποστελέχωση του ΕΣΥ, οι εξοντωτικές λίστες αναμονής και η κατάρρευση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας χρησιμοποιούνται ως «μοχλός» για να εξαναγκάζονται οι πολίτες να προσφεύγουν στους ιδιώτες. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και του ΟΟΣΑ αποδεικνύουν ότι την περίοδο 2017-2024 οι Έλληνες καλύπτουν από την τσέπη τους ένα από τα υψηλότερα ποσοστά δαπανών υγείας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Η συνολική ιδιωτική χρηματοδότηση της υγείας αυξήθηκε από περίπου 5,6 δισ. ευρώ το 2017 σε περισσότερο από 7,3 δισ. ευρώ το 2023, ενώ το 2024 η αυξητική πορεία συνεχίστηκε. Παράλληλα, οι δαπάνες μέσω ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών εκτινάχθηκαν κατά 70% (από 578 εκατ. σε σχεδόν 1 δισ. ευρώ).
Αυτό δεν αντανακλά μόνο την αύξηση των ασφαλισμένων, αλλά κυρίως τη διεύρυνση των καλύψεων, τα φουσκωμένα ασφάλιστρα και τη μεγαλύτερη προσφυγή στα ιδιωτικά νοσοκομεία, τα οποία αποτελούν πλέον τους βασικούς συνεργάτες των ασφαλιστικών.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, περίπου το 1/3 των συνολικών δαπανών υγείας στην Ελλάδα προέρχεται απευθείας από τις άμεσες πληρωμές των νοικοκυριών. Οι μεγαλύτερες ιδιωτικές επιβαρύνσεις συγκεντρώνονται σε τέσσερις βασικούς τομείς: στη νοσοκομειακή περίθαλψη, στα φάρμακα και στις αυξημένες συμμετοχές στη φαρμακευτική δαπάνη, στις επισκέψεις σε ιδιώτες γιατρούς και στις διαγνωστικές εξετάσεις.
Επισημαίνεται στο ρεπορτάζ: «Σημαντικό μέρος αυτής της αύξησης αφορά στη νοσοκομειακή περίθαλψη. Μετά το 2021 καταγράφεται έντονη άνοδος των πληρωμών προς τα ιδιωτικά νοσοκομεία, τόσο από τα ίδια τα νοικοκυριά όσο και μέσω ιδιωτικών ασφαλιστικών συμβολαίων. Η πανδημία επιτάχυνε μια ήδη διαμορφωμένη τάση. Οι καθυστερήσεις στο δημόσιο σύστημα, οι μεγάλες λίστες αναμονής και η ανάγκη για άμεση πρόσβαση σε διαγνωστικές εξετάσεις και χειρουργικές επεμβάσεις οδήγησαν ολοένα και περισσότερους ασθενείς στον ιδιωτικό τομέα».
Η υγεία, η πρόνοια, η ασφάλιση και οι συντάξεις δεν είναι εμπορεύματα
Όλα αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, αλλά κρίκοι μιας διαχρονικής πολιτικής όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων, που κορυφώνεται σήμερα από τη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ, με το νομοσχέδιο Κεραμέως για την «επαγγελματική ασφάλιση», το οποίο, όπως έχουμε τονίσει, λειαίνει το έδαφος για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης. Πίσω από τις κυβερνητικές διακηρύξεις περί «εκσυγχρονισμού», «ευελιξίας» και «πολυπυλωνικού συστήματος» κρύβεται η πλήρης απόσυρση του κράτους και της εργοδοσίας από τη συνταξιοδοτική ευθύνη, από τη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος.
Και αυτό αποτελεί το προοίμιο για την κυριαρχία των ιδιωτικών ομίλων, καθώς βασική προϋπόθεση για την άνθηση τους αποτελεί η συρρίκνωση των συντάξεων που χορηγεί ο ΕΦΚΑ και η κατάρρευση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης. Ό,τι ακριβώς δηλαδή υπηρετούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι των τελευταίων 30 ετών.
Η στρατηγική της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη: Απαξιώνει τη δημόσια υγεία, πρόνοια και ασφάλιση (e-ΕΦΚΑ), αρνούμενη να επαναφέρει τη 13η-14η σύνταξη/μισθό και τις μνημονιακές περικοπές, ενώ μειώνει συνεχώς τις εργοδοτικές εισφορές. Σπρώχνει τους συνταξιούχους και τους εργαζομένους στα νύχια των funds, των τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιρειών, μετατρέποντας τη σύνταξη και την υγεία από θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα σε «ατομικό κουμπαρά» και χρηματοοικονομικό ρίσκο. Χρησιμοποιεί τις εισφορές και το μόχθο μιας ζωής ως «ζεστό χρήμα» και επενδυτικό κεφάλαιο για τη χρηματοδότηση των επιχειρηματικών ομίλων και των αγορών.
Ο ισχυρισμός της ότι δεν υπάρχουν λεφτά για την κοινωνική ασφάλιση και τις συντάξεις έχει καταστεί -αν μη τι άλλο- γραφικός. Διότι την ίδια ώρα, ως διά μαγείας, βρίσκει και διοχετεύει δισεκατομμύρια από το δημόσιο ταμεία στην πολεμική οικονομία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ωστόσο, δεν ξεχνά και τους «ημέτερους» κλινικάρχες της υγείας και πρόνοιας. Η αγορά της ιδιωτικής περίθαλψης εμφανίζει πλέον ασφυκτική συγκέντρωση, ύστερα από τις διαδοχικές εξαγορές μεγάλων θεραπευτηρίων και ασφαλιστικών εταιρειών από αδίστακτα επενδυτικά κεφάλαια (funds). Η εξέλιξη αυτή γιγαντώνει τη δεσπόζουσα θέση ελάχιστων επιχειρηματικών ομίλων, εκτινάσσοντας το κόστος των υπηρεσιών στα ύψη εις βάρος του λαού.
Το συνολικό συμπέρασμα είναι αμείλικτο: η πρόσβαση σε στοιχειώδεις υπηρεσίες υγείας εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από το βάθος της τσέπης του κάθε πολίτη. Η ιδιωτική χρηματοδότηση καλύπτει πλέον τη μερίδα του λέοντος στην περίθαλψη, οδηγώντας σε οικονομική αφαίμαξη και απελπισία τους συνταξιούχους, τους εργαζομένους και τα ασθενέστερα λαϊκά στρώματα.
Σε αυτή τη διαπίστωση, εξάλλου, καταλήγει και το ρεπορτάζ της efsyn.gr. Αναφέρει επί λέξη: «Τα διαθέσιμα στοιχεία, καταδεικνύουν με σαφήνεια ότι η οικονομική συμμετοχή των νοικοκυριών στην υγειονομική περίθαλψη παραμένει ιδιαίτερα υψηλή και αυξάνεται διαχρονικά. Σε μια χώρα όπου η δημόσια χρηματοδότηση της υγείας εξακολουθεί να υπολείπεται του ευρωπαϊκού μέσου όρου, η πρόσβαση σε ταχύτερες ή ποιοτικότερες υπηρεσίες συνδέεται ολοένα και περισσότερο με την οικονομική δυνατότητα του πολίτη, το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η διαμόρφωση ενός συστήματος υγείας δύο ταχυτήτων, όπου η εξοντωτική οικονομική επιβάρυνση των λαϊκών νοικοκυριών αποτελεί πλέον δομικό χαρακτηριστικό και όχι μια προσωρινή συνέπεια της κρίσης ή της πανδημίας. Για όσους δεν έχουν, ισχύει το γνωστό “όπου φτωχός κι η μοίρα του”».
🔗Εδώ για να κατεβάσετε το άρθρο σε μορφή pdf.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου