🔵Οι συνταξιούχοι δεν περιμένουν εξαγγελίες. Διεκδικούν όσα δικαιούνται
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, συνάντηση, εκπροσώπων των συνταξιουχικών οργανώσεων με τον υπουργό Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη, πραγματοποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2026. Η κυβέρνηση επιχειρεί, ενόψει της ΔΕΘ, να παρουσιάσει ένα «θετικό» κοινωνικό πακέτο. Από τα δημοσιεύματα προκύπτει ότι οι συνταξιούχοι βρίσκονται στις προτεραιότητες των κυβερνητικών εξαγγελιών. Και πώς βέβαια να μην είναι στις …προτεραιότητες, όταν η κυβέρνηση προσπαθεί, ακόμη μια φορά, να εξαπατήσεις τους συνταξιούχους, αφού στις προηγούμενες εκλογές, σύμφωνα με τους αναλυτές, η ΝΔ πήρε το 52% των συνταξιούχων.
Το συνταξιουχικό κίνημα έχει αποδείξει διαχρονικά ότι δεν αρκείται σε γενικόλογες διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις. Οι συνταξιούχοι διεκδικούν την αποκατάσταση απωλειών που υπέστησαν τα προηγούμενα χρόνια, πραγματικές αυξήσεις στις συντάξεις και μέτρα που θα αντιμετωπίζουν το συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής. Γι’ αυτό και η φράση του υπουργού ότι «είστε στις προτεραιότητες της κυβέρνησης» κρίνεται στην πράξη και τα μηνύματα είναι αρνητικά.
Ένα θέμα είναι η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ). Η συζήτηση περιορίζεται στην αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της, ώστε η εισφορά να επιβάλλεται μόνο στο ποσό που υπερβαίνει το σχετικό όριο, ενώ το αίτημα είναι η πλήρης κατάργησή της. Ωστόσο, το μέτρο δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως «ελάφρυνση» και να υποκαταστήσει τις συνολικότερες διεκδικήσεις του συνταξιουχικού κινήματος.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η κυβερνητική κινητικότητα γύρω από την ΕΑΣ εμφανίζεται λίγο πριν από την πιλοτική δίκη στο Ελεγκτικό Συνέδριο, στις 7/10/2026. Αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το αν πρόκειται για ουσιαστική πολιτική επιλογή ή για μια προσπάθεια προληπτικής διαχείρισης μιας δικαστικής εξέλιξης. Σε κάθε περίπτωση, το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να επιμένει ότι τα δικαιώματα των συνταξιούχων δεν πρέπει να εξαρτώνται ούτε από δικαστικές συγκυρίες ούτε από τις ανάγκες της κυβερνητικής επικοινωνίας.
Ανάλογη κριτική χρειάζεται και στο λεγόμενο «επίδομα» των 300 ή 400 ευρώ. Η αύξηση του ποσού, εφόσον τελικά επιβεβαιωθεί, αποτελεί μια προσωρινή οικονομική ενίσχυση, δεν αποτελεί όμως λύση στο πρόβλημα της χαμηλής συνταξιοδοτικής εισοδηματικής ικανότητας. Οι συνταξιούχοι δεν ζητούν εφάπαξ επιδόματα για να αντιμετωπίσουν προσωρινά τις συνέπειες της ακρίβειας. Διεκδικούν μόνιμες αυξήσεις στις συντάξεις για όλους τους συνταξιούχους, επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης και αποκατάσταση των απωλειών τους, ώστε το εισόδημά τους να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες διαβίωσης.
Το ίδιο ισχύει και για την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς από το 2027. Η κατάργηση του συμψηφισμού αποτελεί θετική εξέλιξη για όσους συνταξιούχους εξακολουθούν να στερούνται ολόκληρες τις ονομαστικές αυξήσεις. Δεν πρέπει όμως να εμφανίζεται ως «γενναιοδωρία» της κυβέρνησης. Η προσωπική διαφορά αποτέλεσε για χρόνια μηχανισμό που εμπόδιζε σημαντικό αριθμό συνταξιούχων να δουν στην τσέπη τους τις αυξήσεις που ανακοινώνονταν.
Επιπλέον, οι μελλοντικές αυξήσεις με βάση τον πληθωρισμό και την ανάπτυξη δεν πρέπει να αξιολογούνται μόνο ονομαστικά. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι αυξήσεις θα καλύπτουν τις πραγματικές απώλειες του εισοδήματος των συνταξιούχων. Όταν το κόστος των τροφίμων, της ενέργειας, της στέγασης και ιδιαίτερα της υγείας αυξάνεται, μια ονομαστική αύξηση που δεν αποκαθιστά την αγοραστική δύναμη δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως ουσιαστική κοινωνική πολιτική. Στις σημερινές συνθήκες της έκκρηξης της ακρίβειας και του υψηλού πληθωρισμού απαιτείται η καθιέρωση της Αυτόματης Τιμαριθμικής προσαρμογής (ΑΤΑ).
Από αυτή την άποψη, η συνάντηση με τον υπουργό πρέπει να ιδωθεί ως αποτέλεσμα και της σταθερής αγωνιστικής δράσης των συνταξιουχικών οργανώσεων. Ακόμα και τα ψίχουλα που δίνει η κυβέρνηση, γίνεται γιατί έχουν προηγουμένως τεθεί με επιμονή από το συνταξιουχικό κίνημα. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να παρουσιάζει τις διεκδικήσεις ως δικές της πρωτοβουλίες, ούτε να ζητά από τους συνταξιούχους να περιμένουν κάθε χρόνο τις εξαγγελίες της ΔΕΘ.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι συνταξιούχοι χρειάζονται δικαιώματα και όχι υποσχέσεις, μόνιμες λύσεις και όχι αποσπασματικά επιδόματα. Χρειάζονται αυξήσεις που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες, αποκατάσταση των απωλειών, κατάργηση των άδικων κρατήσεων και ουσιαστική ενίσχυση της δημόσιας υγείας και κοινωνικής προστασίας.
Γι’ αυτό και το συνταξιουχικό κίνημα πρέπει να συνεχίσει με αποφασιστικότητα τον αγώνα του. Οι κυβερνητικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ θα κριθούν από το ύψος, την έκταση και κυρίως από τη μονιμότητα των μέτρων. Και πάνω απ’ όλα θα κριθούν από το αν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των συνταξιούχων. Και όλα τα σημάδια είναι αρνητικά, γι’ αυτό και οι συνταξιούχοι πρέπει να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις των συνταξιουχικών οργανώσεων, στη συγκέντρωση για τη ΔΕΘ στις 5 Σεπτέμβρη, στα συλλαλητήρια και τις συγκεντρώσεις που θα ακολουθήσουν την επόμενη περίοδο, αλλά να στείλουν και το μήνυμα της πολιτικής αποδοκιμασίας σ’ όσους ευθύνονται για τη σημερινή τους κατάσταση.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου