🔵Φωτογραφίες από το μαγικό 4ήμερο της Πολιτιστικής Επιτροπής σε Βόλο, Τρίκερι και Πήλιο, ανάμεσα σε ανθισμένες κορφές και «ελεύθερους πολιορκημένους» (4-6 Ιούνη)

Μια υπέροχη, ελεύθερη και τελευταία βραδιά στον πάντα ενδιαφέροντα Βόλο. Η παρέα των 35 συναδέλφων/ισσων και φίλων της ΠΕΣΕΚ απολαμβάνει ψαρομεζέδες, άλλα εδέσματα και... τσίπουρα! Μετά άρχισαν οι χοροί και τα τραγούδια | Φωτογραφία @ Επιτροπή Πολιτιστικών Δράσεων της ΠΕΣΕΚ

Μια μοναδική, αξέχαστη εμπειρία είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε στην εκδρομή, που διοργάνωσε η Επιτροπή Πολιτιστικών Δράσεων της ΠΕΣΕΚ, στον Βόλο, Τρίκερι και νότιο Πήλιο, από τις 3 έως και τις 6 Ιουνίου.

Το πρωί της 3ης Ιουνίου ξεκινήσαμε από την Αθήνα και, μετά από ένα απολαυστικό γεύμα στην Αγριά, φθάσαμε νωρίς το απόγευμα στον Βόλο και καταλύσαμε σε ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης.

Το υπόλοιπο της ημέρας ήταν ελεύθερο για να κάνουμε τις βόλτες μας στην όμορφη και ενδιαφέρουσα πρωτεύουσα της Μαγνησίας και βέβαια στον παραλιακό της δρόμο με τα αγκυροβολημένα καραβάκια από τα μια μεριά και τα τσιπουράδικα και τα μπαρ από την άλλη.

Η επόμενη μέρα, 4 Ιουνίου, μας επιφύλασσε πολλές συγκινήσεις καθώς ήταν προγραμματισμένη η επίσκεψή μας στο μαρτυρικό Τρίκερι.

Στον δρόμο προς το μικρό νησί, σταματήσαμε στην καταπράσινη, ανθισμένη Αργαλαστή, όπου και το Παρθεναγωγείο στο οποίο δίδαξε ο Κώστας Βάρναλης. Μόλις είχε βρέξει και μοσχοβολούσαν οι κήποι με χίλιων ειδών λουλούδια.

Αμέσως μετά κατευθυνθήκαμε στο Παλιό Τρίκερι, ένα νησάκι μόλις 2,5 τ.χλμ. Πανέμορφο φάνταζε στα μάτια μας όταν το πλησιάζαμε και μπήκαμε στο λιμάνι με το καραβάκι που μας μετέφερε. Φυσικά γνωρίζαμε την ιστορία του.

Τρίκερι, το λιμάνι | Φωτογραφία @ Επιτροπή Πολιτιστικών Δράσεων της ΠΕΣΕΚ

Στον τόπο αυτό μαρτύρησαν χιλιάδες άντρες και γυναίκες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης στη διάρκεια του εμφύλιου και μετά. Μας συγκλόνισαν όμως οι λεπτομέρειες που διαβάσαμε γι’ αυτό το μαρτύριο. Αυτό το -κατά τα άλλα- ειδυλλιακό τοπίο μαστίζεται από δύσκολες καιρικές συνθήκες, ιδιαίτερα όταν καταδικάζεται κανείς να ζει σε σκηνές όπως οι εξόριστοι.

Ελάχιστη τροφή, αγγαρείες, καψώνια ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια, έλλειψη στοιχειώδους υγιεινής και καθαριότητας, αρρώστιες ιδιαίτερα για τα μωρά που είχαν μαζί τους οι γυναίκες. Από την άλλη πλευρά όμως, όπως μας διηγούνται οι ίδιες, αξιοθαύμαστη οργάνωση της ζωής τους εκεί, καθημερινές εργασίες για να αντιμετωπίσουν, όσο μπορούσαν, τις κακουχίες, μαθήματα, ψυχαγωγία, κι ακόμα μια ανυπέρβλητη αξιοπρέπεια και ψυχική δύναμη.

Ανηφορίσαμε στο Μοναστήρι όπου γύρω του κατοικούσαν οι εξόριστοι. Φύση υπέροχη και κάτω η γαλαζοπράσινη θάλασσα. Σκεφτόμασταν τους «ελεύθερους πολιορκημένους». Αντίθεση φύσης και ζωής... Ναι, γιατί το νησάκι έχει σημαδευτεί μια για πάντα από την ιστορία των εξόριστων και δεν μπορούμε, κι ακόμα δεν θέλουμε και δεν πρέπει να ξεχάσουμε.

Κατηφορίζοντας, απολαύσαμε αυτή την γαλαζοπράσινη θάλασσα σε μια κοντινή στο λιμάνι ακρογιαλιά. Εννοείται ότι γευτήκαμε κατόπιν τους ψαρομεζέδες της ταβέρνας του λιμανιού.

Αποχωριστήκαμε το νησί με ανάμεικτα συναισθήματα:· να μη χορταίνεις την ομορφιά του αλλά και να μη βουρκώνειςμε την ιστορία του...

Το ελεύθερο πάλι – βράδυ μας συνεχίσαμε τις βόλτες μας στον πάντα ενδιαφέροντα Βόλο.

Το πρωί της Παρασκευής, 5 Ιουνίου, ξεκινήσαμε νωρίς για μια πολύ γεμάτη μέρα, για να επισκεφθούμε μερικά από τα ομορφότερα χωριά του Πηλίου. Πρώτος μας σταθμός η Ανακασιά για να δούμε το «σπίτι του Θεόφιλου».

Ολάνθιστοι και εδώ οι κήποι με διάφορων χρωμάτων λουλούδια, καθώς προχωρούσαμε στο αρχοντικό όπου ο Θεόφιλος άφησε το αποτύπωμά του στις εντυπωσιακές τοιχογραφίες.

Τοιχογραφίες από το σπίτι του Θεόφιλου στην Ανακασιά | Φωτογραφία @ Επιτροπή Πολιτιστικών Δράσεων της ΠΕΣΕΚ

Αφήνοντας την Ανακασιά, ανεβήκαμε στο «μπαλκόνι του Πηλίου», τη Μακρυνίτσα, όπου πράγματι από την περίφημη πλατεία της αντικρίσαμε το πανόραμα του Βόλου.

Επόμενος σταθμός μας οι Μηλιές που φιλξενούν την περίφημη βιβλιοθήκη «Ψυχής Άκος», από τις παλαιότερες στην Ελλάδα, όπου διαβάσαμε σελίδες τυπωμένες από το τέλος του 15ου αιώνα, πράγματι εντυπωσιακά εκθέματα.

Στην σκιερή πλατεία των Μηλιών γευματίσαμε και αμέσως μετά ξεκινήσαμε από ένα δύσβατο μονοπάτι την κατάβαση στον σιδηροδρομικό σταθμό.

Εκεί, περπατώντας στις ράγες φθάσαμε στη μοναδική στον κόσμο μεταλλική γέφυρα που σχεδιάστηκε από τον Εβαρίστο ντε Κίρικο. Προχωρώντας προς άλλα και φεύγοντας από τη γέφυρα ακούγαμε τη συνεχή ροή των νερών που έτρεχαν στα ρυάκι, αλλά και βλέπαμε τη θαυμαστή ποικιλια των λουλουδιών που φύτρωναν παντού.

Το χωριό που αμέσως μετά επισκεφτήκαμε, για καφέ, ήταν ο Άγιος Λαυρέντιος με τον παραδοσιακό του οικισμό, αλλά και την κεντρική γραφική πλατεία του.

Επιστρέφοντας στον Βόλο για λιγόλεπτη ξεκούραση, δώσαμε μέσα στο λεωφορείο υπόσχεση ότι θα ξανασυναντιόμασταν το βράδυ για να χαρούμε την τελευταία μας βραδιά στην πόλη. Έτσι κι έγινε. Οι περισσότεροι φίλοι και συνάδελφοι, παρά την εξαιρετικά γεμάτη μέρα, ανταποκρίθηκαν και κατέλαβαν τα τραπέζια ενός γνωστού τσιπουράδικου στον Βόλο.

Το επόμενο πρωί, 6 Ιουνίου Σάββατο, αφού μεταφέραμε τις αποσκευές μας στο λεωφορείο, επισκεφτήκαμε το πολύ ενδιαφέρον Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου. Είμαστε τυχεροί, καθώς η ξεναγός μας ήταν εξαιρετική και μας κατατόπισε σε σχέση με τα εντυπωσιακά εκθέματα, αγγεία, τοιχογραφίες, αναθηματικές πλάκες, κοσμήματα, ευρήματα από τα νεολιθική έως την ελληνιστική περίοδο.

Εξωτερική όψη του Αρχαιολογικού Μουσείου Βόλου | Φωτογραφία @ Επιτροπή Πολιτιστικών Δράσεων της ΠΕΣΕΚ

Η επίσκεψη μας ολοκληρώθηκε με την επί τόπου ξενάγηση στον νεολιθικό οικισμό Διμήνι κοντά στον Βόλο όπου αντικρίσαμε με δέος δύο θολωτούς μυκηναϊκούς τάφους, τον έναν πολύ καλά διατηρημένο.

Στην επιστροφή προς Αθήνα, γευτήκαμε νόστιμους ψαρομεζέδες στον Καραβόμυλο, ενώ ήπιαμε καφέ στη λουτρόπολη των Καμένων Βούρλων.

Ήταν ένα τετραήμερο πλούσιο από καινούργιες εικόνες και εμπειρίες, αλλά και πρωτόγνωρες συγκινήσεις.

Πρέπει τέλος να πούμε ότι η παρέα μας αποτελούμενη από 35 φίλους και συναδέλφους λειτούργησε θαυμάσια, ενώ ο οδηγός μας είχε υποδειγματική συμπεριφορά απέναντί μας, μη διστάζοντας να ανταποκρίνεται σε όλες τις επιθυμίες μας. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τις διοργανώτριες της εκδρομής Βούλα Ευθυμίου και Μαίρη Βαλαβάνη.

Και εις άλλα!

Από την Επιτροπή Πολιτιστικών Δράσεων της ΠΕΣΕΚ

🔗 Εδώ περισσότερες φωτογραφίες