Παράρτημα Ιωαννίνων-Θεσπρωτίας | Αναφορά στην αγαπημένη μας Αλέκα που χάθηκε

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετάμε την συντρόφισσα Αλέκα Μαντζούτσου, συνταξιούχο εκπαιδευτικό Αγγλικής φιλολογίας και αγωνίστρια που σημάδεψε με τη διαδρομή και τη στάση ζωής της την εκπαιδευτική κοινότητα στα Γιάννενα.

Υπηρέτησε το δημόσιο σχολείο με παιδαγωγικό ήθος και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τους μαθητές και τις μαθήτριές της, στηρίζοντάς τους όχι μόνο στη μαθησιακή διαδικασία αλλά και στις προσωπικές τους δυσκολίες. Η παρουσία της στην τάξη και στο σχολείο ήταν πάντα ζεστή, ανθρώπινη και ουσιαστική . Από πολύ μικρή ηλικία γνώρισε τις δυσκολίες της ζωής και διαμόρφωσε ταξική συνείδηση και συνδέθηκε με το κομουνιστικό κίνημα. Παρά την οργανωτική της σχέση με την κοινοβουλευτική αριστερά η δράση της είχε μαχητικά, αντιγραφειοκρατικά, αντιρεφορμιστικά χαρακτηριστικά.

Στο συλλογικό πεδίο, συμμετείχε ενεργά στους μικρούς και μεγάλους αγώνες των εκπαιδευτικών και της κοινωνίας, με σταθερή πίστη στη δύναμη της κοινής δράσης και της αλληλεγγύης. Από τη θέση της προέδρου της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων και της αιρετής εκπρόσωπου στο ΠΥΣΔΕ Ιωαννίνων, σε ιδιαίτερα απαιτητικές περιόδους για τον κλάδο, υπερασπίστηκε με συνέπεια τα δικαιώματα των συναδέλφων και τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Η συμμετοχή της στο Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων αποτύπωνε ένα σαφή αγωνιστικό και αλληλέγγυο συνδικαλισμό . Η συντρόφισσα Αλέκα ήταν η φωνή κάθε συναδέλφου που υπέστη την αδικία της Διοίκησης.

Είχε σημαντικό συνδικαλιστικό ρόλο στους μεγάλους αγώνες ενάντια στα μνημόνια και τη συγκρότηση ενός μαζικού σωματειακού μετώπου τη δύσκολη αυτή περίοδο. Σε δύσκολες συνθήκες απέρριψε και κατάγγειλε το συμβιβασμό και την υποταγή της κοινοβουλευτικής Αριστεράς και συνεργάστηκε με το Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις. Συμμετείχε στα κινήματα της πόλης για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων , ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στις εξορύξεις, μέχρι που η αρρώστια την κατέβαλε, αλλά και τότε προσπαθούσε να είναι παρούσα. Την τελευταία περίοδο ο αγώνας του Παλαιστινιακού λαού και η γενοκτονία στη Γάζα την στεναχωρούσε πάρα πολύ.

Όσοι συνεργαστήκαμε μαζί της θα θυμόμαστε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια και τη διαρκή διάθεσή της να σταθεί δίπλα σε κάθε συνάδελφο που είχε ανάγκη. Η απουσία της αφήνει ένα μεγάλο κενό.

Η μνήμη της, Αλέκας όμως, θα μας συνοδεύει στους αγώνες για ένα δημόσιο σχολείο δημοκρατικό σε μια κοινωνία πιο δίκαιη, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Από το Παράρτημα Ιωαννίνων-Θεσπρωτίας της ΠΕΣΕΚ