『Εκπαίδευση』Οι διώξεις, οι απολογίες, οι απειλές δεν είναι παρά ο θόρυβος μιας εξουσίας που τρέμει

Τρίπολη - Αθήνα - Θεσσαλονίκη: Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης την Τετάρτη 21 Γενάρη 2025
για τις τρεις διωκόμενες εκπαιδευτικούς του ΣΕΠΕ Λακεδαίμονος «ο Πλήθων»

Στα σχολεία της χώρας, πίσω από τις πόρτες που τρίζουν και τους διαδρόμους που μυρίζουν κιμωλία, φυσάει ένας άνεμος που δεν χωρά σε υπουργικές εγκυκλίους. Είναι οι φωνές των εκπαιδευτικών που διώκονται. Και δεν είναι μεμονωμένες, αλλά πάνω από 2.500 τον αριθμό. Κάθε δίωξη, κάθε κλήση σε απολογία, κάθε απόπειρα φίμωσης και τρομοκρατίας από τους «συνήθεις ύποπτους», την υπουργό Παιδείας και την κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι μια πέτρα που πέφτει στο νερό. Και το νερό απαντά με κύματα, όπως όλοι γνωρίζουμε καλά. Είναι μια σκιά που πέφτει πάνω σε ένα γραφείο. Μα η σκιά δεν μπορεί να σβήσει το χέρι που γράφει. Ούτε τη φωνή που επιμένει.  Είναι σαν τις ρωγμές στο τσιμέντο που αφήνουν το φως να περάσει. Είναι ο άνεμος της μαχόμενης εκπαίδευσης που δε σκύβει το κεφάλι, που γνωρίζει πως η γνώση δεν ανθίζει σε έδαφος φόβου, η παιδαγωγική ελευθερία δε φυτρώνει σε πειθαρχικά έγγραφα.  Οι διώξεις, οι απολογίες, οι απειλές δεν είναι παρά ο θόρυβος μιας εξουσίας που τρέμει. Γιατί ξέρει ότι όταν οι εκπαιδευτικοί σηκώσουν το ανάστημά τους, τίποτα δεν μένει ίδιο.

Όπως για παράδειγμα, οι τρεις δασκάλες του ΣΕΠΕ Λακεδαίμονος ο «Πλήθων», Χριστίνα Αγγέλου, Πότα Βλάχου και Αγλαΐα Δαμιανού, που την Τετάρτη 21 Γενάρη 2026 και ώρα 10.30πμ. περνούν από την «προκρούστειο κλίνη» του Α’ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πελοποννήσου στην Τρίπολη για το «αδίκημα» της συμμετοχής τους στη νόμιμα προκηρυγμένη Απεργία–Αποχή από την ατομική «αξιολόγηση». Είναι η πρώτη απόπειρα πειθαρχικής δίωξης απεργών από την ατομική «αξιολόγηση» στη Λακωνία, μετά τις αντίστοιχες διώξεις στο Ηράκλειο. Δε θα είναι, όμως, μόνες τους καθώς την ίδια ώρα ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και εκπαιδευτικά σωματεία διοργανώνουν συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από την ΠΔΕ (Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 2). Κινητοποιήσεις, όμως, με αφορμή την υπόθεση της Τρίπολης, διοργανώνται την Τετάρτη από ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ και στην Αθήνα, στην πλατεία Κλαυθμώνος, ώρα 1μμ., από όπου θα ακολουθήσει πορεία προς τη Βουλή, καθώς  και στη Θεσσαλονίκη, στο άγαλμα Βενιζέλου, ώρα 12μ.

ΠΕΣΕΚ, Παραρτήματα Αρκαδίας, Λακωνίας και Μεσσηνίας

Τις συγκεντρώσεις στηρίζουν και καλούν, επίσης,  η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) και τα Παραρτήματα Αρκαδίας, Λακωνίας και Μεσσηνίας,. Στο κοινό τους κάλεσμα χαρακτηρίζουν  «πράξη παράνομη, αντιδημοκρατική και βαθιά αντεργατική», που «δεν πρόκεται να περάσει» την παραπομπή απεργών στα πειθαρχικά.  «Οι συναδέλφισσες», τονίζουν, «δεν έχουν διαπράξει κανένα πειθαρχικό αδίκημα, καθώς «έχουν ασκήσει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία, υλοποιώντας συλλογικές αποφάσεις του κλάδου μας».

«Είναι μια συνειδητή επιλογή του υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης Μητσοτάκη να τρομοκρατήσουν  τον κλάδο, να ποινικοποιήσουν εκ νέου τη συνδικαλιστική δράση, να φιμώσουν τους εκπαιδευτικούς που αντιστέκονται στην αντιεκπαιδευτική πολιτική τους», τονίζουν υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σθεναρή αντίσταση του κλάδου στην αξιολόγηση-χειραγώγηση: «Η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας, αδυνατώντας να επιβάλουν την πολιτική τους χωρίς καταναγκασμό, καταφεύγουν σε διώξεις, απειλές και εκβιασμούς. Εδώ και πέντε χρόνια επιχειρούν να κάμψουν την αντίσταση των εκπαιδευτικών, να επιβάλουν την κατηγοριοποίηση των σχολείων, την εμπορευματοποίηση της γνώσης και την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Όμως ο κλάδος έχει αποδείξει ότι δεν εκφοβίζεται. Η απεργία δεν διώκεται. Η απεργία νικά».

Η ΠΕΣΕΚ και τα Παράρτηματα Αρκαδίας, Λακωνίας και Μεσσηνίας στέκονται στο πλευρό των τριών εκπαιδευτικών και απαιτούν την πλήρη απαλλαγή και δικαίωσή τους. Καλούν, δε, «όλους τους συναδέλφους να δώσουν το παρών στην κινητοποίηση της Τετάρτης 21 Γενάρη 2026, στις 10.30πμ., στην Τρίπολη». Η υπεράσπιση του δικαιώματος στην απεργία, τονίζουν, «είναι ζήτημα μέγιστης σημασίας για ολόκληρο το εργατικό κίνημα. Η παρουσία μας είναι ασπίδα για τις συναδέλφισσες και μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι οι διώξεις δεν θα περάσουν».

«Η δικαίωση των τριών εκπαιδευτικών της Λακωνίας, όπως και των συναδέλφων στο Ηράκλειο, είναι δικαίωση όλων μας. Με ενότητα, συλλογικότητα και αγωνιστική συσπείρωση θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, τη δημόσια εκπαίδευση και το δικαίωμα στην απεργία», καταλήγγουν στο κοινό τους κάλεσμα (εδώ το πλήρες κείμενο).

ΕΣΕΘ

Οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί, τα μέλη της ΕΣΕΘ «που έδωσαν πολύχρονες νικηφόρες μάχες ενάντια στον επιθεωρητισμό, για την δημοκρατία στο σχολειό και στην κοινωνία, για την παιδαγωγική ελευθερία είμαστε στο πλάι των αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών» ,  τονίζει στο κάλεσμά της καταγγέλλοντας παράλληλα  «την αντεργατική, αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και του υπουργείου Παιδείας και την επιχείρηση εκφοβισμού με μπαράζ πειθαρχικών διώξεων».

Υπογραμμίζοντας πως «κυβέρνηση και υπουργείο επιδιώκουν κι ελπίζουν να δώσουν συντριπτικό χτύπημα στον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση διά μέσου της ποινικοποίησης της αντίστασης και της καταστρατήγησης του συνταγματικού δικαιώματος στην απεργία» και ότι «η επιδίωξή τους είναι συνυφασμένη με την πρόταση για κατάργηση της μονιμότητας μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης, με βασικές πλευρές την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης», η ΕΣΕΘ καταλήγει στο κάλεσμά της:

«Στις 21 Γενάρη η εκπαίδευση από τη μία άκρη της Ελλάδας στην άλλη, να βγει στο δρόμο! Αποτελεί ζήτημα μέγιστης σημασίας η περιφρούρηση του δικαιώματος της απεργίας, όπως αυτού της απεργίας αποχής! Η 21η Γενάρη πρέπει να γίνει μέρα καταδίκης του υπουργείου και της κυβέρνησης, της επίθεσης στο απεργιακό δικαίωμα, στους συλλογικούς αγώνες  και τα σωματεία» (εδώ το πλήρες κείμενο).

Αντί επιλόγου

Οι τρεις εκπαιδευτικοί του ΣΕΠΕ Λακεδαίμονος «ο Πλήθων» δεν στέκονται μόνες, όπως έχει προαναφερθεί. Πίσω τους στέκονται, πέρα από τους συναδέλφους τους, την ΠΕΣΕΚ, την ΕΣΕΘ, τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες και τα σωματεία, οι γενιές των ανθρώπων που πίστεψαν και πιστεύουν ότι το δημόσιο σχολείο δεν είναι κτήριο, αλλά σχέση. Ότι το σχολείο είναι τόπος ελευθερίας, όχι τόπος φόβου. Κι ένας από αυτούς είναι και ο υπογράφων αυτό το κείμενο. Στέκονται οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που έμαθαν στα παιδιά να σηκώνουν το βλέμμα, όχι να το χαμηλώνουν. Στέκονται οι δρόμοι που γεμίζουν ξανά, σαν ποτάμια που θυμούνται την κοίτη τους.

Και όπως έχει αναφέρει σε παλαιότερη ανακοίνωσή της η ΠΕΣΕΚ, «η καρδιά του σχολείου χτυπά πιο δυνατά: στους δρόμους, στις συγκεντρώσεις, στις πράξεις αλληλεγγύης. Γιατί το σχολείο δεν είναι ουδέτερο· είναι ο τόπος όπου μαθαίνουμε τι σημαίνει να στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον. Και σήμερα, αυτό το μάθημα το δίνουμε εμείς. Το δημόσιο σχολείο θα μείνει όρθιο όσο μένουμε κι εμείς. Και εμείς μένουμε».

Γιώργης Χρήστου